Willmy happiness be last?

go ma wuh hal ge yo - Byul : Full House - OST

I was so happy ..I'd like to tell you what did I do in korea.

ไป war memorial ก็เป็นสถานที่ที่สำหรับ รำลึก ถึงเหตุการณ์สงครามต่างๆในเกาหลี

เพราะว่าเกาหลีเนี่ย สงครามเยอะมากๆๆ

I went to "War Memorial" It 's a place for reminding the war in Korea.

Korea had many wars in its history.

ที่นี่ จำชื่อไม่ได้แล้วนะคะ ไปเล่นหิมะค่ะ เป็นสวนสนุก

I can't remember the name of this place. We went there for playing snow.

It's like a amusement park too!

อันนี้หมู่บ้านเกาหลี อะไรสักอย่างจำชื่อไม่ได้แล้วค่ะจะจำลองให้ดูในสมัยก่อนน่ะค่ะ

This is Korean village or..some name..I can't remember.

It's the place that they imitate the Korean ancient life.

อันนี้โซลทาวเวอร์นะคะ ก็มีกระเช้าให้ขึ้นไปดูวิวค่ะ สวยดี

This is Seoul Tower. It has acabletaking us to the tower forviewing the Seoul scenery.

เอ่อ คือว่า ในรูป เอริค มากอดมี่ คือว่า คนเกาหลี เวลาถ่ายรูปต้องมีการกอดคอ อะไรกัน ตอนแรกก็ตกใจ แต่ว่าชินแล้ว^^;

Er..... in the picture, Eric hold me... it's a Korean culture when we took a picture. It's normal to hug, hold or express some body language. Firstly, I was a bit firghten..but later..feel get used to it ^^;

ไปเล่นไอซ์ฯให้สมกับความหนาวค่ะ จริงๆเราได้เล่น ไอซ์ฯ กลางแจ้งด้วยแต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาค่ะ เล่นๆอยู่มีเด็กล้ม เลือดสาดซึมลงไปในน้ำแข็ง น่ากลัวมากๆค่ะ

We went to play ice skating to make use feel more cold ^^; Actually, we played an outdoor ice skating too! but.. we didn't take any photo.

When we were playing....one kid was drop on the floor...

The blood was soak into the ice ~~ a bit scary T___T

.

.

ข้างล่างนี่คือ สนามฟุตบอลที่จัดบอลโลก ร่วมกับญี่ปุ่นตอนปี2002 ค่ะ

Below is the world cup soccer field that Korea and Japan joined together in year 2002.

ก็เข้าไปถ่ายรูปนอนเกลือกกลิ้งกันใหญ่เลย คือตอนอยู่ข้างนอกหนาวจนแบบว่า ยิ้มไม่ไหวแล้วที่เห็นในรูปนี่แบบว่า โอย ฉีกปากเต็มที่

But he could stay in Thailand only 2-3 days T_T So I must bring him to see my dad first according to Thai culture^^ that have to make a greeting for coming and leaving.

ปีเตอร์พูดไทยไม่ได้ ก็ยิ้มลูกเดียว พ่อบอกว่า "อืม คนนี้ก็ดีนะ ป๋าโอเค หน้าตารับแขกดี แต่จะช่วยค้าขายได้เหรอ พูดไทยก็ไม่ได้" แป่ว แต่ก็ยังดีที่พ่อโอเค โล่งใจระดับนึง อิๆ

Peter couldn't speak Thai, so, he just smile and smile. My dad said " I'm Ok with him, he seems to be a joyful guy, good for doing business. But will he be able to help us to run a business? coz he can't speak Thai" T_________T anyway, it's better than expected ^^

เราเองก็เริ่มศึกษาเกี่ยวกับเกาหลีมากขึ้น อยากรู้วัฒนธรรมเค้ามากขึ้น รู้สึกว่ายิ่งเรียนรู้ ยิ่งชอบเกาหลีนะคะ

I started to learn more about Korea. I wanted to know its culture. The more I studied the more I liked this country.

ประเทศเค้าไม่มีทรัพยากรอะไรมากมาย พื้นที่ส่วนมากเป็นภูเขา อากาศก็หนาว แต่ว่าคนของเค้าฉลาดขยันและอดทน ทำให้ประเทศเค้าพัฒนามาได้จนถึงตอนนี้

Korea has not many of natural resources, most of the areas inKorea are mountains. The weather isalsovery cold. But the people are very smart, patient, and working hard, therefore, Korea is became a developed country.

เอ่อ ตอนนี้ กลายเป็นบ้าดาราเกาหลี กรี๊ดกร๊าดมากๆๆ จนปีเตอร์เหนื่อยใจ

And I, myself, becamethe one whomcrazy for korean stars. I'm too crazy, so that Peter get used to my behave ^^;

ฮ่าๆๆๆด้วยความที่บ้าดารามากไป ปีเตอร์เลยถามว่าระหว่างเรน กะเค้าจะเลือกใคร

Becuase of star crazyness, Peter asked me "Amy between me andRain, who will you choose?"

แหมๆๆๆ ก็ต้องเลือกปีเตอร์สิคะ เรน ไม่หล่อเท่าไร แต่ว่าเก่งค่า แต่ปีเตอร์ ......น่าร๊ากกกก (เดี๋ยวเจอแฟนคลับเรน ตามมาด่า ไม่กล้าเปรียบเทียบ หุหุ)

Absolutely, I would choose Peter~~ Rain he's not hansome, but so smart in his job. But Peter....very very lovely~~~ ( huhu I hope Rain's fanclub will forgive me ~~^^; )

เฮ่อออออ พวกเราคงคิดถึงกันมากไป...สุดท้ายปีเตอร์บอกว่าไม่เรียนแล้ว จะเรียนแค่เทอมนี้แล้วมาหาคอร์สเรียนต่อที่เมืองไทย จะได้ไม่ต้องแยกจากกันแบบนี้......

I think we missed each other too much... So, Peter decied to not continue his study. He wanted to finishe his current semester and come to Thailand. So we could be together.

เราดีใจมากๆๆ คิดฝันไปไกลเลย............ แต่สุดท้าย เพื่ออนาคต เราสองคนจึงคิดว่าเรียนให้จบดีกว่า แล้วค่อยมายังไม่สาย...แค่สองปีเอง ขำๆ (หรือเปล่าเนี่ย)

I felt so glad ~~ made a lot of day dreaming ^^;.... but finally, for better future of us... we thought he better study in Syd till graduated... just 2 year...."just" huhuu( is it just??? ^^; )

ในที่สุด เราก็หาเรื่องไปเจอปีเตอร์ได้แล้วล่ะ อิๆๆ ก็งานรับปริญญาของเราน่ะเอง เย้ๆๆๆ

However, I found the chance to see him again!!! hehehhe ..My graduation~~ ^^

ในที่สุดเราก็ได้เดินทางกลับไปซิดนีย์อีกครั้ง

So, I could go to Sydney~~~ ya hoo~~

มาถึงซิดนีย์แล้ว ขอสูดอากาศซิดนีย์ให้หายคิดถึงหน่อยนะ ....Oh!! Sydney!! I arrived..... I took a deep breath to smell the Sydney atmosphere :p

ที่สนามบินปีเตอร์พยายามจะมากอดทักทาย แต่เขินมากๆๆ เพราะว่าอยู่ไทยได้ระยะนึงแล้ว ก็ไม่ชินกับการทำแบบฝรั่งอ่ะนะคะ

At the airport Peter try to hug me..but I was so shy..coz i was in Thailand a while...a bit shy to do anything like Sydney way ^^;

ตอนที่อยู่เมืองไทย ได้รับรู้เรื่องราว จากเพื่อนๆหลายคนที่มีแฟนเป็นเกาหลีว่า

When I was in Thailand I heard from many Thai friends whom had Korean biyfirends that

อยู่ๆแฟนก็เลิก อยู่ๆ แฟนพอกลับเกาหลี ก็หายไปเลยไม่ติดต่อมา หรือพอเจอพ่อแม่สั่งให้เลิกก็เลิกไปเลย แอบหวั่นใจ ก็เลยเล่าให้ปีเตอร์ฟัง ว่าเราแอบกลัว

When thier boyfriends went back to Korea, they disappeared or broke up with them. Or when the parents not allow them to date with foreigners, they stopped the relationship. I felt a bit shaking in my heart. So, I shared this story to Peter that I felt a bit scared.

ปีเตอร์คงโมโห ที่ไม่เชื่อใจเค้า ก็เลยบอกเราว่า "งั้นทำไมเธอไม่ไปหา แฟนคนไทยด้วยกันล่ะ" ....

He might be angry with me that I dind't trust in him, so he said" Amy, why don't you find a Thai guy to be your boyfriend?"

.

.

คำพูดทำร้ายจิตใจกันมากมาย น้ำตาจะไหล แต่ว่า เราอยู่ที่ป้ายรถเมล์คนเยอะมากๆๆ ก็ต้องกลืนก้อนสะอื้นลงไปในคอ..."ทำไมเธอพูดอย่างนี้ล่ะ ปีเตอร์"

I felt so hurt by his word....i was going to cry....But I was at the bus stop and there were many people, so I must swallow my crying T_T " Peter how come you said this to me?"

"ก็เธอน่ะ พูดอะไรออกมา ...ไม่รู้เหรอว่าฉันคิดอย่างไร"

"''Cause you said that to me...Don't you know me?"

เราก็เลยขอโทษเค้าไป สุดท้ายก็แฮปปี้เอ็นดิ้ง อิๆๆๆ

So..I felt guilty that I told him like that...I gave him appologise^^; Then it's a happy endding ^^

ตอนนั้นเรามีความรู้สึกที่ดีมากๆ ที่เราเพิ่งจะตัดสินใจคบใครสักคน แล้วก็ต้องมาห่างกันไกล

At that time I had a very good feeling. I just decided to go for dating with someone and I'd to be far from him.

ในใจมันหวั่นไหว ว่าความรักของเราจะเปลี่ยนไปตามเวลา ตามที่ใครๆ พูดกันว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิดหรือเปล่า

In my mind felt unstable that my love would be changed when the time passed by like what people say? Or will it be failed becuase of someone can be more near to him?

แต่ที่เรามาเจอกันอีกครั้ง หลังจากที่ไม่เจอกันสี่เดือน เค้ายังเหมือนเดิม เหมือนเมื่อวันก่อนมันเป็นการยืนยันว่า เรายังรักกัน ความสัมพันธ์เรายังเหมือนเดิม มันทำให้เรามั่นใจมากขึ้นที่เราจะรอเค้าต่อไป ที่เราจะสู้ไปด้วยกัน

But when we met again that time after being away fro 4 months, he still the same as before. It's the thing to proove that we still love each other. Our relationship was still the same. I had more confidence to wait for him. We will fight together!!!

คราวนี้เมื่อลาจาก เราไม่ได้เป็นคนมองแผ่นหลังปีเตอร์แล้ว แต่ปีเตอร์ต้องมองตามเราหายเข้าไปในสนามบิน...

This time of leaving, I was not the one whom look follow to his bak walked into the gate anymore, but him.

ความรู้สึกของคนที่ต้องเดินออกไปช้าๆ ก็ไม่ต่างกันกับความรู้สึกที่ต้องมองการหายไปเหมือนกัน

The feeling of the one whom walk away must not so different form the feeling of the one whom lookfollow to someone's walking away.

ปีเตอร์คงมองเห็นด้านหลังของเราที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่อีกด้านนึงเรากำลังร้องไห้ต้องซ่อนน้ำตาเอาไว้

Peter might see only my back that couldn't express any feeling, but on the other side, I was crying....and I had to hide it.

มันจะไม่มีการรับปริญญาอีกแล้ว ไม่มีอะไรที่เราอ้างได้ในการที่เราจะไปออสเตรเลียอีก...เมื่อไรนะ ที่เราจะได้กลับมาซิดนีย์อีก....

There 's no more graduation ceremony...nothing I can use to be a reason to come to Sydney anymore.

So when that I can come back here again?.......

แม้ว่าไม่รู้เมื่อไรที่เราจะได้เจอกัน แต่ฉันก็เชื่อนะว่าเธอจะต้องหาทางไปเจอฉันที่เมืองไทยอีก เชื่อว่าเราจะได้เจอกันอีก

Eventhough I didn't have any idea when we can meet again, I did believe you will find the way to see me in Thailand one day. I did believe.

ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง หรือว่าถ้าเราจะไม่ได้เจอกันอีกจนกว่าที่เธอจะเรียนจบ ฉันก็จะรอด้วยความมั่นใจ ว่าสุดท้ายเราจะได้อยู่ด้วยกัน ไม่มีใครจะแทนที่เธอได้

You would find all means to see me. Or even if we couldn't meet until you graduated, I'll wait for you with confidence. I know that in the end we wil be together. no one could take your place.

-----------

เนื้อเพลง

©You can`t say แควนชั่นนาโย

อีเชนึน อิซอพอ-รยอ-โย คือเทเอ ซึลพื่อมี ทเว-จี อันโดโรก

แน ซารางึล ชัมชี มอม-ชวอ-ทุลเกโย

You can`t dream~ ออนเจ กาชีนา อีแทโร นา ยอกีอิซอโย

อามูรี นุนเอซอ มอลอ ชินแทโด เน มาอึมึน มอลอชีจี อันนาโย

กชช่อรอม ฮยัง-กีโรมัน ชู่ออกโซเกซอ คือแทรึน กันชิกแฮโย

ซีทึลจี อันนึน ซารางี ทเว-ออ ชีกึมช่อรอมมัน เน กาซึมโซเก นัมมา-ชวอ-โย (©)
You can`t dream~ทาชีฮันพอน เน-คยอ-เท มอมุลรอ-ชวอ-โยตาซึฮัน คือเทเอ

คีออกโซเกซอ คือเตช่อรอม อุซึมชิล ซู อิซโทโรก

You can`t say~ it's alright
Now I've forgotten how I made you sad
My love will not stop shortly
You can`t dream~

I am here whenever you need me
However far from my sight you are, you are always near in my heart~
The scent of a flower makes me remember you
This love is a flower that will not die
And just like now you remain in my heart~

* Repeat

Stay by my side once again
From the warm memories of you
I can smile again like I did back then

----------