Hur~~

On May 2002 .... I decided to go somewhere for studying~~~

ออกเดินทางดีกว่า.....

และแล้ว เราก็มาถึงที่นี่ Wow~~~ Sydney!!!

So beautiful place ^_________________^

ก็อย่างว่า ช่วงแรกๆมาเรียนภาษา เพราะว่ายังไม่เปิดเทอม..........

ว่างจริงๆ ว่างเจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วันๆ ก็ทำการบ้าน ไปโน่นไปนี่

โอ๊วว่าง เพื่อนสนิทๆ ก็มีกะเค้าคนเดียว ยัย "เกษ" เนี่ย

....

.....

ว่างจัดมากๆ เฮ้ยไม่ไหวแล้ว เกษ หางานทำเหอะ ได้กะตังค์ไปเที่ยวด้วยนะแก๊~~

"เออ ดีว่ะ อีมี่"

"ทำไมแกต้องเรียก ชั้น ว่าอีมี่ ด้วยอ่า T_______T "

"เอ๊า ก็มัน เหมือนEMIมือถือน่ะแก น่ารักดี"

(ตรงไหนเนี่ย.....)

ว่าแล้วเราก็เดิน เดิน และเดิน..................

......."นี่มัน จะสิบโลแล้ว นะ ทำไมไม่มีป้ายรถเมล์เลยอ่ะ"

สรุปว่าเราสองคน หลงทาง "ทุกวัน" และทุกที่ด้วย

ดันไปเดินถนนคู่ขนานไอ้ที่ ที่มันไม่มีป้ายรถเมล์ ---โง่จัง---

แต่ในที่สุด เราเดินเข้าเดินออกหลายร้าน บางร้านยังไม่เปิดก็

จดเบอร์ไว้โทรมาสมัคร จดโน๊ตไว้ด้วย

"เฮ้ย อีมี่ แกโน๊ตอะไรวะ เอามาดูเด๊ะ"

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มี่ แกบ๊องส์ว่ะ จดได้งัยวะเนี่ย อะไรเนี่ย ร้านนี้เหมือนจะเอา

แต่ โคตรดุ .....ร้านxxxมีหวัง ท่าทางใจดี......ร้านxxxเหมือนจะได้"

...................

แหม ก็ถ้าไม่จดไว้จะจำได้งัยใช่ป่าวอ่ะ^__________________^

ในที่สุดพระเจ้าก็อวยพรให้เราได้งานแล้วเย้ๆ แถมร้านเดียวกันด้วย

แต่เจ้าของร้านบอกว่า "ให้เกษ เป็นเด็กเสริฟนะ ส่วน มี่ เป็นkitchen hand แล้วกัน

เพราะว่าดูตัวใหญ่กว่าเกษ"

............... เจ้าของร้านตาบอดแน่ๆ T________________T เราตัวเล็กกว่าตั้งเยอะนะ

ทำร้ายจิตใจ.............

เป็นkitchen hand ร้านนี้ ใช้คุ้มมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ก็คิดดูสิงานเดียวให้เราทำ ตั้งแต่ บ่ายสามครึ่งงานแรกก็ทำเราเสียน้ำตาเสียแล้ว .....

ก็ให้หั่นหัวหอมน่ะเซ๊~~~

หั่นผักแบบว่า เป็นกาละมัง

พอร้านเปิดนะ เราก็ต้อง.... ล้างจานไปด้วย

ทอด entree (อาหารว่าง) ไปด้วย ...........

พอผักที่พ่อครัวผัดหมด ต้องเติมผัก

โอ๊ย ข้าวๆ ต้องหุงอีก

แล้วข้าวนี่ หม้อแบบว่าใหญ่มาก

หุหุ แอบทำหม้อข้าวตก .....ก็มันถือไม่ไหว ข้าวลงมากองเต็มพื้นเลยทำงัยดีอ๊า........

ด้วยความฉลาด .......... โกยใส่หม้อ โดยไม่คิดภายใน 10วินาที

เจ้าของเดินมาพอดี ที่เก็บเรียบร้อย

............. ต้องขอโทษด้วยนะคะ แขกทุกท่าน พยายามเลือกแต่ตรงที่ไม่เปื้อนใส่แล้วค่ะ

.....................

เฮ้อ ปิดร้านเสียที

มานั่งล้างจาน แก้วที่เหลือ ง่า...กลับบ้านๆ

แต่.................."มี่ ถูพื้นด้วยนะ เอาขยะไปทิ้งด้วยล่ะ"

ห๊า....ขยะร้านอาหาร หู.....หนักมากๆ แถมเอาไปทิ้งหลังร้าน มีหนูแน่ๆ เลย...

อ้อนวอนพี่พ่อครัวไปเป็นเพื่อนหนูหน่อยนะคะ หุหุ

มารยาหญิงใช้ได้เสมอ ^________________^

-----------------

สรุปว่าทำงาน สามวัน แล้วไม่ไหวออก อ่ะ ตื่นไปเรียนไม่ทัน มันเหนื่อยมากๆ

นั่งรถกลับบ้านประมาณ 40นาที เฮ้อออออออออออออ

แต่ว่าไม่รู้เค้าจ่ายผิดหรือเปล่า ทำงาน 3วัน ได้มา $200 ปกติทำงานไม่มีประสบการณ์

เค้าให้แค่ วันละ 35 -45 แต่เราได้ตั้งเยอะ

หลังจากการทำงานเสร็จ มีฉายาว่า "ถีก"

เพื่อนบอกว่า"ฉันไม่คิดว่าแกจะทำได้ขนาดนี้นะเนี่ย ไม่เรียกแก ถึก ไม่รู้จะพูดรัยดี"

วันนี้จะเล่าเรื่องการเที่ยวแล้วกลับบ้านดึกครั้งแรกในชีวิตซิดนีย์

ไปเที่ยวไหนอ่ะเหรอ

Where should I go ^ ^

I don't think I can go so far fro little money and little time and little heart kikikiki

ก็คงเที่ยวได้แค่ในเมืองอ่ะหล่ะ เฮ้อ!!!

In Sydney...publictransportation means

--Ferry

--Bus

ในรถหน้าตาแบบนี้หุหุ

--Train

--MonoRail (ส่วนมากนั่งชมวิว ซิดนีย์ค่ะ คนธรรมดาเค้าไม่ขึ้นหรอก แพง)

--Tram /Light rail(ส่วนมากนั่งไปคาสิโน แพงเหมือนกันแล้วก็มีไม่กี่สถานีเอง)

--Taxi

วันนี้ ดูหนังค่ะ จำได้เลยว่าดูเรื่องอะไร

"Panic Room"

โฮะๆ ภาษาอังกฤษ ยังไม่แข็งแรง ดูรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง

แต่ที่แน่ๆ โรงหนังที่นี่ทำไมมันห่วยอย่างนี้เนี่ยย

พอหนังเข้า ก็เลือกที่นั่งตามใจชอบอ่ะค่ะ คือว่าใครไปก่อนได้ก่อนนะ

แล้วแบบว่า คนออสซี่เถื่อนมากๆ นั่งๆ ก็ชอบเอาขามาพาดที่เบาะหน้า

ถึงจะไม่มีคนนั่งก็ไม่ควร แล้วเสียง ระบบ ดอลบี้ หรือว่าอะไรๆ ก็ไม่มีหรอก

นะคะ เฮ้อ Thailand has higher technology~~~ UnBelievable!!!

คิดดูละกัน ถ้ามองไปตามพื้น จะเห็นถนนเป็นดวงๆ เราก็เอ๊ะ ดวงรัยหว่า

ที่แท้มันคือร่องรอยหมากฝรั่ง ที่เค้ากินแล้วคายทิ้ง เกลื่อน ติดเป็นดวง ทุกที่ที่ได้ไป

ไม่ได้โม้นะคะ ใครไปซิดนีย์ช่วย สังเกตด้วยค่ะ

แถมที่รถไฟนะ ยังมีป้ายห้ามที่เมืองไทยคงไม่มีอ่ะ ก็ไอ้ป้ายที่บอกว่า

ห้ามเอาเท้าพาดเก้าอี้น่ะ ดูแล้วก็ขำๆดี เพราะว่าคนที่นี่ชอบทำเป็นชีวิตจิตใจ

เฮ้อ...............

กลับมาเข้าเรื่องต่อ พอดูหนังเสร็จ ทำงัยดีหว่า จะเที่ยงคืนแล้ว

ไปดูหนังกะ เพื่อนผู้หญิง หนึ่งคน ผู้ชายอีกสองคน....

ดีนะที่ไอ้เพื่อนผู้ชายบ้านอยู่ subburb เดียวกันEpping

แต่ปกติ ดิฉัน นั่งแต่รถไฟค่ะ แต่ รถไฟหมดแล้วอ่ะ ก็ต้องนั่งรถเมล์

คือว่า อยู่กับโฮมเสตย์ซึ่งไกลมากกกกกกนั่งไปในเมืองนี่ 40-45นาที

เพื่อนผู้ชายสองคน ลงรถเมล์ไปแล้ว...มันไม่มีความห่วงเพื่อนมันเล๊ย

ทั้งคัน มี เรากับคนขับแค่นี้เอง

กลัวมากๆ ย้ายไปนั่งหลังสุดเลย มองทางตลอด ...อ๊าย จะพาฉันไปไหนเนี่ย

ทำไมขึ้นเขาลงห้วยเยอะแบบนี้ล่ะ (จริงๆนะ).....

"This is the last stop"...............

"oH ~ Really???? T_________T I don't know where is my home "

ไปบอกเค้าทำไม๊ ว่าไม่รู้ว่าบ้านตัวเองอยู่ไหน ไม่อายเค้าเล๊ยยยยย

"umm ... So what can I do for you??" คนขับรถคงจะงงอ่ะ นี่เธอไม่รู้ว่าบ้านอยู่ไหนแล้วจะให้ฉันช่วยได้งัยเล๊า...

หาสถานีรถไฟเจอก่อนก็ดีอ่ะนะ จะได้เริ่มต้นถูก

เย้ๆ เจอแล้วๆ...เจอสถานี่น่ะ แบบว่า เพิ่งมาอยู่ได้ไม่ถึงอาทิตย์ ไม่เคยกลับบ้านมืดเลย

แล้วกลับทางไหนเนี่ย ทำไมเมืองนอกมันมืดแบบนี้ ไม่มีไฟเลย ลองคิดดูนะคะว่าน่ากลัวแค่ไหน

เดินๆอยู่ เอ่อ มีเสียงคนเดินมาข้างหลัง

...ทำไงดีๆ กลัวมากๆ นอกจากกลัวคนแล้วก็กลัว

พวกสัตว์กลางคืนด้วย คือ บ้านอยู่ชานเมืองเลยอ่ะค่ะ น่ากลัวมากๆ

...........

สุดท้ายก็ถึงบ้านประมาณเที่ยงคืนกว่าพอถึงห้อง ได้ปฏิญาณกับตัวเองว่า

"ฉันจะไม่มีวันกลับบ้านดึกอีกเป็นอันขาด"

********************

**********

แต่ หลังจากนั้น กลับดึกมันทุกคืน

go ma wuh hal ge yo - Byul : Full House - OST

กลับมาเล่าเรื่องทริปที่ซิดนีย์ต่อก่อนนะคะ พอดีมีเทศกาลกับเรื่องต่างๆ เลยไม่ได้เล่าให้จบเสียที คราวก่อนเล่าเรื่องไป Wollongongใช่มั๊ยคะ ทีนี้ตอนเย็นเรานัดกับเพื่อนๆ ปีเตอร์ว่าจะทำบาร์บีคิวสไตล์เกาหลีกินกัน

Ah~ i'd like to continue my story in Syd. Before, it had some seasons and sth so I dind't continue my trip. Last time I shared about Wollongong trip. In the evening of that day, we had appointment with Pete's friend to have korean style BBQ

เรากับปีเตอร์เลยรีบบึ่งรถกลับไปซื้อหมูสามชั้นกันก่อนเข้าเมือง เราแวะไปซื้อกันที่ strathfield ที่นี่เป็น suburb (เขต) ถิ่นคนเกาหลีเลยแหล่ะค่ะ อยากได้ของกินอะไรเกี่ยวกับเกาหลี หาได้ที่นี่เลยค่ะ

So, Pete and I hurry to go back to buypork belly before we drive tocity. We went to buy at strathfield where is the suburb (area) that many korean live there. You can find any korean food there.

เสร็จแล้วก็บึ่งไปกินบาร์บีคิวกัน สนุกสนานเฮฮา หนาวมากๆ กินกันบนดาดฟ้าอพาร์ทเม้นกินกัน 6คน หมูสามชั้นสามโล กินกันตกคนละครึ่งโล+ ข้าว +ซุป หม้อนึง+ กิมจิ+บะหมี่เย็นอีกคนละถ้วย +ไข่คนละฟอง กร๊ากก....ไม่ได้กินข้าวมากี่เดือนเนี่ย

Then , we went to have BBQ. We had a lot of fun and so cold...coz we had on the roof topof apartment. We were 6 of us, we had 3 Kgs of pork belly..so it's around half Kg/person + rice+ one pot of soup+ Kimchi+ one bowl cold noodle for each person + one egg each..arkkkkkk....how long you guy didn't have meal for?????

(the place we had BBQ)->

กินไปถ่ายรูปไป หุหุ แล้วเพื่อนๆก็บอกว่าให้ถ่ายรูปคู่รักกัน (แหมคนเกาหลีนี่มันคิกขุกันทุกคนเลยหรือไงเนี่ย) เราเป็นคนตั้งกล้องเราเลยวิ่งเข้าไปดูดิหัวกระเจิงอยู่คนเดียว

We took some pics during we were eating too. They want to have a couple pics ( eh! Is every Korean like to do cute activities??) I's a camera setter, I'd to ran into the pic..., so i'ts only me that had a messy hair T_T

โดนเพื่อนบังคับให้กินเบียร์เรากะปีเตอร์ไม่อยากกิน แต่ก็ต้องกินอึกนึง ไม่เอาแล้ว ปีเตอร์รับผิดชอบไปเลย เมื่อไรมันจะดื่มหมดเนี่ยประมาณ 20-30ขวดแล้วก็มีมินกินหลักๆอยู่คนเดียว

I was forced to drink beer, we didn't want to ..but have to^^; I drank once...ah..no more, Peter~~ pleas take it ^^ Oh~ when they will drank all??? so many like 20-30 bottle. And only Min drank a lot.

แต่หันไปอีกทีเฮ้ย หมดแล้ว มินมันกินเยอะมาก แบบว่ากินเบียร์เสร็จกินเหล้าต่ออีก ทำไมพวกนี้มันกินเหล้าจัดแบบนี้เนี่ย ส่วนมากมีแต่เพื่อนที่ชื่อมินอ่ะที่ดื่ม

But when I look again..oh~ no... they finished...Min drank a lot! After beer, they continue to drink bourbon...o_0 oh~ too much~~ but mostly Min drank a lot.

คุยแต่ภาษาเกาหลี ฟังออกมั่งไม่ออกมั่ง....ไม่รู้เรื่องนอนรอแล้วกัน...ตื่นมาอีกที กรี๊ดซซซซ ทำไมดึกขนาดนี้ จะกลับยังไง รถก็จอดอยู่ไกลมากๆต้องเดินไปประมาณ 5-10 นาที ซิดนีย์มันไม่ใช่เมืองไทยอ่ะนะ ที่ร้านรวงต่างๆเปิดดึกๆดื่น สรุปว่ากลับบ้านไม่ได้เลยต้องไปนอนห้องปีเตอร์

They talked only in Korea...I could understand some...ah..but mostly didn't understand...so I should sleep and wait. Ark~~~~~~~ I woke up again and found it's so late!!! oh!! how could I went home T_TI parked the car so far away had to walk for 5-10 mins. Syd wasn't Thailand that many shop may still open. So, I couldn't go home...had to stay at Peter's room.

...............อย่า คิดมากค่ะ ปีเตอร์เค้ามีรูมเมท เตียงนึงเมทเค้านอน อีกเตียงเอมี่คนนี้ยึดแล้วค่ะ แล้วปีเตอร์นอนพื้นค่ะ แบบว่าเราเป็นแฟนที่ดีมากๆแบบว่าง่วง ปีเตอร์จะนอนไหนช่างมันแล้วไม่ได้สนใจ ตื่นมา ปีเตอร์นอนพื้น ไร้ซึ่งผ้าห่มและหมอน... รู้สึกผิดในทันที โอ้ โทษทีนะดาร์ลิงค์ เมื่อคืนง่วงอ่ะไม่มีสติ จำอะไรไม่ได้.........ตื่นแล้วเราสองคนรีบบึ่งไปเอารถที่จอดไว้เพราะว่าจอดได้ถึงแค่ 8โมงเช้า

...........Don't!!!! dont' think too far~~ Peter had roommate^^ one bed for his roommate and another bed, Amy took for her own ^^ hehehe.. Amy was so good girl friend, kind of sleepy girl...where would peter sleep, she seem to care a lot ^^; (not care at all) Just fall as sleep asap^^.. When I woke up, oh! no!! Peter was laying on the floor without any pillow nor blanket^^; I feel so guilty T____T oh~~ poor pete, I'm so sorry darling!! Last night i was so sleepy...unconcious..couldn't remember any much.....whenwe woke up, we had to get car coz it could park till 8am only.

แล้วเราก็ขับรถกลับบ้านไปนอนต่อ (เพื่ออะไรเนี่ย หุๆ) คนที่บ้านแบบว่างง หายไปไนกะปีเตอร์มาทั้งคืน..................โอ่ย ไม่ได้ทำอะไรก๊านนน

Then I drove back home to continue my sleep (for what?? huhu) my housemate was a bit curious where did I go with Pete through all night??.....Oh!! nothing happen between us~~

P.S

- กว่าจะจบเรื่องไปซิดนีย์คงอีกหลายเอนทรี่เลยค่ะ หุหุ อ่านๆกันไป

- Surely that it'd be many entries until i can share all about my trip in Syd, so...pls read continuely^^

- ขอบคุณทุกคนที่แท็คมา ทำให้ได้ย้อนคิดอะไรเกี่ยวกับตัวเอง และขอบคุณที่รับแท็คทำให้เรารู้จักกันมากขึ้นค่ะ ^^

- Thanks for Tag me, I can think about what was happend in my life. And thanks for getting my Tag, so I can know u more^^

- ปีเตอร์โทษทีนะจ๊ะเบบี๋ ที่ต้องให้นอนพื้น เจอกันคราวหน้ามาไทยนะ จะหาที่นอนดีๆให้เอาโรงแรม 5ดาวเลยมั๊ย (ถ้าไม่กลัว มี่ หมดตูดนะ)

- Peter, I'm sorry baby~~ that u'd to lay on the floor...next time come to Thailand!! I'll find a good bed for you. how about 5 stars hotel? (if u not afraid i'll be poor)

- แอบดีใจอีกแล้วง่า...ปีเตอร์ตั้งชื่อเอ็ม แบบนี้อ่า- ผมรักคุณ~ผมคิดถึงคุณ~ You know? Deep in Love^^

- Ah~~ I feel glad again....Peter set his name on MSN like this --->